maandag 27 oktober 2014

Miet en Griet 20

Tweestrijd

‘Lekkere vent’, mompelt Twan. Hij zet zijn veren op als hij ziet dat Miet toenadering zoekt. Luigi stoot zijn vriendin met zoveel kracht van zich af dat ze onderste boven op haar schild valt. Twan haalt uit met een van zijn vlerken en Luigi gaat voor een tijdje gestrekt onder het gescheurde tentzeil. Bertus komt door het geweld tot bezinning en roept de meeuw tot de orde. ‘Ben je gek geworden, mijn werknemer buiten werking stellen, waar bemoei jij je mee.’

‘Ik kom op voor mijn vriendin die door haar gefrustreerde vlam onderuit is gehaald.’
Dan pas ziet Bertus dat Miet er wel erg ongelukkig bijligt, hij helpt haar overeind en wrijft over haar gekraste schild. Zo te zien is het nog helemaal heel. Hij overziet het slagveld en besluit de show op deze kermis voor gezien te houden. Eerst de gemoederen tot bedaren zien te brengen, die beide meiden terug naar hun zandkuil lijkt hem een eerste vereiste.
Miet zit in tranen en diep teleurgesteld naast de bewusteloze Luigi. Ze strijkt over zijn kopje, dat nu heel wat vrediger toont. Twan komt naast haar zitten. ‘Miet, kom mee naar huis, laat dit hele gebeuren goed op je inwerken. Je hebt gezien hoe die knakker kan zijn als het hem tegenzit, sommige van die motormuizen zijn echt van het agressieve soort, daar kun je maar beter bij uit de buurt blijven.’

De goed bedoelde woorden van Twan pakken totaal verkeerd uit, ze maken Miet razend.
‘Oh ja, hoe weet jij dat nou, je kent Luigi niet eens, je staat wel erg snel met je oordeel klaar. Vlieg op man, breng mijn zuster naar Egmond, maar laat mij met rust. Ik ga hier pas vandaan als ik met hem in het reine ben en als hij dat wil voeg ik me bij het circus.
Bertus heeft gelijk. Waar bemoei jij je mee?’
Freek Ekster, niet vies van een relletje, mengt zich in de discussie. ‘Ik zou maar een beetje dimmen Miet, ik geloof niet dat deze meeuw zo’n uitval verdient. Hij is in alles jullie steun en toeverlaat, het kan zo gek niet gaan of hij vliegt af en aan. Ik zou zijn bezorgdheid niet onderschatten, het is niet de eerste keer dat Luigi zo uit zijn dak gaat.’

Césare, die zich na de schop van zijn broer uit de voeten heeft gemaakt en op inspectie langs de steile wand is gegaan, klimt uit de kuip. Hij ziet zijn broer op de grond liggen en hoort de laatste woorden van Freek.
‘Krijg nou wat, Luigi uitgeschakeld, dat overkomt hem niet vaak. Meestal is hij sneller dan zijn tegenstander. Wie heeft van hem gewonnen?’

‘Er zijn alleen verliezers, met je broer op kop. Die ligt vast iedereen bij de neus te nemen en luistert mee wat hier gezegd wordt. Ik ben wel klaar met dit theater. Twan wil je mij naar Egmond brengen? Ik neem aan dat Miet hier blijft om puin te ruimen.’
Met een blik vol minachting op haar zus wandelt Griet met opgeheven hoofd het terrein af.
Twan twijfelt wat hij zal doen. Diep in zijn hart is hij met Griet eens, maar Miet hier in haar eentje achterlaten durft hij ook niet.
Freek ziet zijn aarzeling. ‘Breng haar maar naar huis, ik hou samen met Bertus wel een oogje op Miet. Wie weet breng ik haar vanavond nog wel naar Egmond.’
En zo gebeurt het dat Twan alleen met Griet tussen zijn vleugels naar de kust terugvliegt.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten