maandag 16 februari 2015

Miet en Griet 29

Twan geeft gas

Twan merkt dat het vrachtje in zijn nek tot rust komt en van het uitzicht geniet, hij besluit zijn vluchtplan te wijzigen. ‘Meiden zal ik jullie Terschelling laten zien voor het in zee verdwijnt? Vorig jaar kwam er niet van omdat ik in dat stomme visnet verstrikt raakte en jullie de reis naar Terschelling hebben geruild voor het avontuur in de Achterhoek.’

Miet zucht diep bij die laatste opmerking: ‘ Beetje zout in de wonden, Twan. De reis naar de Achterhoek is er uiteindelijk de oorzaak van dat we deze winter op Texel zitten, maar vertel waarom moeten we naar Terschelling voor het verdwijnt, zo ruw is de Waddenzee toch niet?’

‘Er schijnt een flinke gasbel bij dat eiland te liggen en nu heeft een Nederlandse oliemaatschappij met de illustere naam “Tulip Oil” bedacht dat ze daar naar gas willen boren. Heel Terschelling staat op zijn kop, de meeste eilanders willen geen boortorens op hun grond en ook niet in hun leefomgeving die Waddenzee heet. Het is daar één groot natuurgebied en dat wordt met het aanboren van de gasbel ernstig bedreigd.
De toestemming tot zoutwinning viel al niet in goede aarde omdat het slecht zou zijn voor het milieu en nu dreigt de gaswinning nog meer roet in het eten te gooien.
Onrust, demonstraties en dus leven in de brouwerij op Terschelling. Ik kan, als jullie daar zin in hebben, nu nog de koers verleggen.’

Niet ver van De Koog strijkt Twan neer op strandpaal 19 om met zijn passagiers te overleggen.

Miet onder de indruk van het verhaal vraagt zich af: ‘Welke gek krijgt het in zijn hoofd naar nieuw gas te boren terwijl in Groningen de huizen op instorten staan, je moet wel dollartekens tussen je oren hebben om zoiets te bedenken. Ze weten nou zo onderhand wat ervan komt. Is het niet genoeg dat de Groningers flink de dupe zijn van de gasbellen, moeten de Friezen daar nu ook nog bij komen? Misschien moeten we helemaal niet naar Terschelling, maar naar Den Haag om dat stelletje ongeregeld weer eens flink jeuk te bezorgen. Ze zijn daar echt de weg kwijt.’

‘Ha, die Miet, eindelijk het heilig vuur weer onder je schildje, zo hoor en zie ik je graag.’

Griet, die haar stiekeme avond in het café in rook ziet opgaan, bemoeit zich met het gesputter. ’Sinds wanneer heb jij verstand van politiek en gasboringen. Toen de windmolens voor de kust van Egmond in Zee werden geplaatst werd je daar niet koud of warm van, het halve dorp gaf tegengas, omdat ze bang waren voor bederf van het prachtige uitzicht.
De toeristen zouden wegblijven en zeevogels zouden zich massaal te pletter vliegen.
Ik heb nog met een spandoekje aan het begin van de strandopgang gestaan, jij vond het flauwe kul want die molens stonden volgens jou ver genoeg weg. En nu loop je opeens warm voor een gasbel in de Waddenzee.’

‘Over die windmolens hoor je niemand meer, omdat het allemaal reuze meevalt, de Duitsers, gewend aan windmolens, blijven gewoon komen en die dooie vogels vallen ook niet bij bosjes uit de lucht. Vogels zijn heus niet achterlijk, die vliegen om zo’n obstakel heen. Daarbij is windenergie minder schadelijk voor het milieu dan gas.’
‘Zal gerust, maar van de wind alleen kun je niet leven. Vorige week hield je ook al een pleidooi voor het milieu en dat terwijl je nog niet zo lang geleden op een ronkende motor zat. Of dat zo schoon is. Bij jou wisselen de principiële bezwaren met de dag.’

Twan hoort de discussie ontsporen, Terschelling raakt op deze manier buiten bereik: ‘Het is niet de bedoeling dat jullie elkaar in de haren vliegen over het milieuvraagstuk. Ik wil jullie, nu het nog kan, het ongerepte Terschelling laten zien. Als we nog erg lang op deze paal blijven zitten wordt het voor de vlucht van vandaag te laat en moet het een andere dag.’

Die opmerking komt Griet goed uit, ze grijpt haar kans: ‘Geen slecht idee, laat ons eerst woonruimte zoeken. Terschelling ligt er, met en zonder gas, volgende week ook nog wel.’

In de dorpsstraat in De Koog begint de zoektocht naar een geschikt zandkuiltje.
Miet, flink aangebrand over de opmerking over de ronkende motor, kijkt niet op of om.
Zij heeft haar besluit genomen, Ecomare of terug naar Egmond aan Zee.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten