zaterdag 10 oktober 2015

Miet en Griet 33

 Miet en Griet keren huiswaarts

De gezusters zandvlo Miet en Griet hebben het idee opgevat terug te gaan naar hun vertrouwde zandkuil aan de voet van de vuurtoren in Egmond aan Zee.
Afgelopen voorjaar heeft de aanvaring met een hogedrukspuit op het terras van eethuis Sjans in De Koog, Miet bijna het leven gekost. Maar de intensieve revalidatie in Ecomare heeft zijn vruchten afgeworpen. Haar schildje glimt weer als vanouds. Als ze snel hipt, zie je de kras bovenop niet eens zitten. Geestelijk heeft ze onder het hele gebeuren minder geleden dan haar zuster. Griet, altijd al de meest bedachtzame van het stel, is het ongeluk niet in de koude kleren gaan zitten. Ze mijmert over een rustige winter. Miet echter heeft het na de maandenlange retraite op Texel met rust, reinheid en regelmaat helemaal gehad.
Ze staat te trappelen van ongeduld om met Twan zeemeeuw, die hen naar huis zal vliegen, aan de sliert te gaan. Zij heeft van de crash duidelijk niets geleerd. Na de oversteek over het Wad broedt ze al op de onzalige gedachte een paar dagen in Den Helder te blijven.
In de haven valt altijd wat te beleven. Griet wil het plan niet eens in overweging nemen.
Recht zo die gaat langs de kust naar Egmond en verder geen geintjes, dat is haar boodschap aan Twan. Na een voorspoedige vlucht treffen de zusters hun zandkuil in ongerepte staat aan. Nadat Griet een pot thee heeft gezet, nestelen ze zich meteen op hun terrasje met zicht op zee. Twan ziet dat het goed is en laat de zussen alleen.
Griet pinkt een traantje weg. ‘Thuis, wat heb ik dat gemist.’

 ‘Zullen we onze biograaf binnenkort laten weten dat we ons beraden op nieuwe avonturen?’
 Als blikken hadden kunnen doden, had Miet alsnog het loodje gelegd.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen