zaterdag 20 augustus 2016

Miet en Griet 51

De geschiedenis herhaalt zich (klik hier)

Dodelijk vermoeid van het roze feest vliegen Miet en Griet slapend naar Egmond. 
Pas als Twan zijn zwemvliezen in het zand zet, komen ze bij hun positieven. Ze bedanken de meeuw vanuit de grond van hun kleine hartjes voor de beleving die hij ze heeft bezorgd. 
Vooral Griet raakt niet uitgepraat over de glitter en de extravagantie, dat het zo leuk zou zijn heeft zij niet verwacht. Voor de feestgangers die weinig om het lijf hadden, heeft ze haar ogen gesloten, maar ze begrijpt dat deelnemers in boerkini het andere uiterste was geweest.
Twan is blij met het enthousiasme en vindt de missie geslaagd. Als de dames het deurtje van de zandkuil hebben dichtgetrokken, vliegt hij naar Alkmaar om zijn soortgenoten op te zoeken.

In een buitenwijk van de stad vindt hij de kolonie in rep er roer. Er wordt onsamenhangend gekrijst en gesnaterd over het meeuwenbestrijdingsbeleid dat mogelijk herroepen wordt.
De meeuwen hebben een rustige zomer kunnen beleven omdat de rechter de gemeente verbood de beschermde vogels nog langer dwars te zitten.
Twan heeft, tegen zijn zin, veel jonge meeuwen uit het ei zien komen, vrijgezel in hart en nieren, heeft hij het niet op met jong grut. Sommige ouders hebben van opvoeden geen kaas gegeten en hun kroost groeit op voor galg en rad. Ze maken onnodig herrie, hebben een grote bek en reageren agressief als ze een beetje eten in hun vizier krijgen.
Achterneef Jopke is zo’n onopgevoed exemplaar, daarbij heeft hij een aangeboren slaapstoornis. 
Elke ochtend om 5.00 uur zet hij het op een krijsen en maakt met veel misbaar de buurtbewoners wakker.
Wat betreft een gedeelte van zijn soortgenoten begrijpt Twan de klachten van de mensen wel, maar zoals het vaak gaat met bestrijdingsbeleid, moeten de goeden onder kwaden lijden.
Goed beschouwd hebben de burgers zelf de overlast veroorzaakt door slordig om te gaan met huisvuil en de meeuw van extra lekkers te voorzien om vervolgens te klagen over overlast. 
Het is net als verhuizen naar het platteland en daarna zeuren over megastallen en stank.

Eigenlijk hoort een meeuw langs de kust te foerageren, maar hij is gewend geraakt aan een gevarieerd menu, rauwe vis eet hij bijna niet meer. De jongere generatie weet waarschijnlijk niet eens hoe een visje te vangen, die halen hun kant-en-klaar bereide maaltje op de markt of bij de snackbar.
Als de plannen doorgaan zal het voor Twan en de oudere generatie wel loslopen, maar de jongeren zullen weinig kans krijgen een nest te bouwen en als het al lukt, zal hun kroost niet uit het, met olie ingesmeerd, ei komen. Diervriendelijke maatregelen noemt de gemeente dat.
Achterneef Jopke stelt voor de burgemeester bij de eerstvolgende gelegenheid, als hij in zijn goeie pak staat met de blingblingketting om zijn nek, eens flink te kakken te zetten. Een paar vette flatsen en zijn pak is naar de filistijnen. Wat denkt die vent wel, ons beschermde diersoort bestrijden, dat is discrimininatie.

Twan zucht eens diep, de geschiedenis herhaalt zich en de jeugd vindt opnieuw het wiel uit.


foto's internet

donderdag 11 augustus 2016

Miet en Griet 50

Gaypride

Miet en Griet arriveren tussen de nekveren van Twan in Amsterdam.
Zijn eerste landing is op het Damrak, want na zo’n lange vlucht verdient een meeuw wel een versnapering. Tussen een groep spreeuwen scharrelt hij zijn kostje bij elkaar. De zusters nemen met een paar korreltjes paneermeel van een restje kroket genoegen. Het trio zet koers naar de Dam waar Twan op het dak van het paleis tussen de volgepropte duiven een plekje vindt.
Beneden speelt zich een waar theater af. Het krioelt er van de mannen en vrouwen waarvan er veel opvallend gekleed zijn. In roze, zwart leer, enorme gekleurde pruiken en uitbundig opgemaakt. De carnavalsvereniging in Egmond kan er nog wat van leren.
Griet vindt het overdreven, maar Miet geniet zichtbaar van alle pracht en praal. Haar pakje zal het goed doen in deze enorme verkleedpartij.
Naast Twan strijkt een dikke duif neer. ‘Wat heb jij wonderlijk gezelschap bij je, wat is dat voor klein grut?’
‘Mijn beste vriendinnen, de gezusters Zandvlo Miet en Griet uit Egmond. Ik trakteer ze op de Gaypride en drop ze straks op een boot.’
‘Wel ja waarom ook niet, zandvlooien op de Gaypride, in Amsterdam kan alles. Ik adviseer je de boot van Karin Bloemen te nemen. Ik heb haar net gezien, dat mens heeft een te gekke hoed op, hele geschikte plek om in mee te varen. Beetje lawaaiig als La Bloemen haar zangtalent uit de kast trekt, maar de Gaypride is sowieso één grote bak herrie. Elke boot heeft zijn eigen muziek en alles aan boord zwaait met heupen en steekt de handjes in de lucht. Als je goed kijkt doen ze allemaal hetzelfde tot de burgemeester aan toe. Dat wordt nog een hele belevenis voor die twee deupen. Ik hoop dat ze er tegen kunnen. Ik vlieg naar de Jordaan, daar kun je vanmiddag vrij op straat scharrelen omdat heel Amsterdam langs de grachten staat. Nou de mazzel en succes met die meiden.’

Twan neemt zijn vrachtje weer op de nek en zet koers naar de Prinsengracht waar hij op een lantaarnpaal de botenparade afwacht. Hij vertelt Miet en Griet wat de bedoeling is. Het is niet moeilijk homomoeder Karin Bloemen te ontdekken, haar hoed torent boven alles uit. Twan laat de zusters een zachte landing maken op het hoofddeksel en maakt zich, voor hij weggemept wordt, uit de voeten. Vanaf hun eretribune hebben de zusters een prachtig zicht op alles wat er vaart en langs de grachten staat.
Het is één groot feest aan muziek en kleurrijke uitbundige kleding, hoewel bij sommige feestgangers van kleding nauwelijks sprake is, maar dat mag vandaag de pret niet drukken.
Zelfs Griet stoort zich er niet aan, wat ze nooit heeft verwacht, ze voelt zich thuis in de roze hoed.
Bij elke deining van de beroemdheid komt er heel wat in beweging en zo worden Miet en Griet al
snel opgenomen in het feestgedruis.
Voorzichtig steekt Griet twee pootjes de lucht in en begint op en neer te springen. Miet valt van verbazing bijna in het enorme decolleté van de diva, maar ze herstelt zich snel en volgt het voorbeeld van haar zuster. Eensgezind springend varen de vlooien naar het eindpunt waar Twan ze zit op te wachten. Hij overziet de armada en ziet dat het goed is. Tevreden hijst hij de verhitte zusters tussen zijn veren en gaat op de vleugels. Boven het Centraal Station is het al verdacht stil in zijn nek. Normaal wordt er gekibbeld, maar de dames liggen in elkaars pootjes onder zeil.
‘Voor pampus, napraten moet maar in Egmond', mompelt de meeuw.

foto internet

donderdag 4 augustus 2016

Miet en Griet 49

Join our freedom

Twan Zeemeeuw, de gevederde vriend van de zusters Zandvlo landt aan de voet van de vuurtoren in Egmond aan Zee. Luid snaterend trekt hij de aandacht van Miet en Griet, die nog zitten bij te komen van de ondergang van de Pokémon.

‘Ik kom jullie ophalen voor een uitstapje naar Amsterdam, het is daar al dagen groot feest,
echt iets voor jullie om mee te maken. De hele stad kleurt roze.’

Griet, die de uitzending van omroep Max heeft gezien waarin Geer en Goor met in roze geklede hoogbejaarden door de grachten varen, bouwt meteen reserves in.
 ‘Je bedoelt het feest van homo’s en lesbo’s. Wat moeten wij daar, wij zijn toch niet van dat genre?

Miet is er als de kippen bij met tegengas. ‘Wat maakt dat uit wij zijn van hetzelfde geslacht en wonen samen. Oké, wij zijn zussen, maar daarom is het nog wel leuk een dergelijk feest mee te maken. Stel je eens voor, varen door de Amsterdamse grachten, een huwelijksvoltrekking meemaken in het Vondelpark, straatfeest op de Zeedijk.’

‘Ook dat nog, niet de roze, maar de rosse buurt. Jij haalt meteen alles uit de kast.’

‘Precies dat is nou net wat die mensen doen, uit de kast komen en gelijk hebben ze.
Stoppen met de bekrompenheid van wat wel en niet kan. Vier de vrijheid, dat zouden meer mensen moeten doen.’

‘Miet, je denkt toch niet dat ik schaars gekleed op zo’n boot meevaar. Bij de gedachte alleen al stijgt het schaamrood me naar de kaken.’

‘Wie zegt dat jij schaars gekleed of in een leren broekje op een boot moet staan. Doe voor mijn part een winterjas aan, maar zie nou eens ergens de lol van. Krijgen we eindelijk de kans weer eens buiten de Egmondse grenzen te gaan, kom jij met bezwaren.
Twan gaat mee, dus kun je de feestelijkheden vanaf grote hoogte zien, je hoeft je niet in het feestgedruis te storten. Hoewel ik in mijn roze glitterpakje graag mee zou doen aan de Gaypride.’

‘Meedoen aan de Gaypride, voel jij je wel helemaal lekker. Twan zeg jij er eens wat van.
Jij komt hier aanvliegen met een onzinnig voorstel en mijn zus verliest meteen haar zelfbeheersing. Dat zij meedoet aan de Gaypride zal toch je bedoeling niet zijn.’

‘Waarom niet? Als ze dat graag wil, breng ik haar met plezier op de goeie plek, misschien strijk ikzelf ook wel een tijdje op zo’n boot neer. Waarom zouden jullie in aflevering 50 niet een feestje vieren, het is een mijlpaal in jullie bestaan. Je kunt hier blijven en een zandgebakje tot je nemen, maar verslag doen van een groot feest is vele malen leuker.’

Een jubileum … die boodschap moet landen bij de dames, ze zijn er stil van. Heeft hun biograaf van 50 avonturen verslag gedaan?

‘Ik dacht wel dat jullie dat zou ontgaan. Zandvlooien zijn geen haar beter dan de mensen die ze jaarlijks naar het stadhuis lokken om ze een lintje op te spelden.
Griet zet je bezwaar opzij, Miet pak je roze pakje in. We gaan. ‘Mokum here we come.’