Miet en Griet 21

Liefde maakt blind

Twan en Griet vliegen zwijgend naar Egmond, pas als ze aan de voet van de vuurtoren zitten raken ze in gesprek.

Griet deelt haar zorgen over het gedrag van Miet met de zeemeeuw. Zó kent ze haar zuster niet, die moet tot over haar oren verliefd zijn op Luigi. Ze lijkt alle schepen achter zich te willen verbranden om met haar Italiaan op tournee te kunnen gaan. Griet begrijpt er helemaal niets van.

‘Dat Miet van avontuur houdt en af en toe buiten de lijntjes wil opereren weten we zo onderhand wel, dat ze daar niet altijd open over is vergeef ik haar, maar zo ver als ze nu bereid is te gaan, wil er bij mij niet in. Zou ze aan die vingerplanten van Sjef gesnuffeld hebben, zou ze het daarom niet helder meer zien?’

Twan gelooft zijn oren niet bij de suggestie van Griet. Hij schudt zijn kop. ‘Je kunt me veel wijs maken, maar Miet en hasj daar kan ik me niets bij voorstellen, daar acht ik haar veel te verstandig voor.’

‘Nou je ziet waar haar verstand zit op het ogenblik, in elk geval niet onder haar schedeldakje.

Volgens mij regeert daar Koning Onbenul. Doe me een lol Twan en ga terug naar de stad. Freek heeft wel beloofd een oogje in het zeil te houden, maar hij is geen haar beter dan de rest van dat vlooiencircus en Bertus heeft alleen belang bij de wederopbouw, die zit heus niet op Miet te wachten.’

In de stad is Bertus samen met zijn racers bezig het circus af te breken. Luigi, die tegen een stootje kan, lijkt weer helemaal de oude. Freek pikt in de kuip de hagelstenen stuk, in de hoop dat ze sneller zullen smelten. Miet zit in alle eenzaamheid bij de kassa.

Twan scharrelt voorzichtig in haar blikveld, als ze hem ziet stapt ze opgelucht op hem af.

‘Sorry, kerel dat ik zo tegen je tekeer ging. Fred heeft gelijk, je hebt mijn uitval niet verdiend. Blijven we vrienden? Hoe is het met Griet, is ze erg boos?’

Twan windt er geen doekjes om en doet eerlijk verslag van zijn gesprek met Griet.

‘Denkt ze echt dat ik aan de hasj heb gezeten? Kent ze me zo slecht?’

‘Eerlijk blijven Miet, je vertoont de laatste dagen gedrag dat zij en ik in geen geval begrijpen.’

Miet schuifelt ongemakkelijk heen en weer. ‘Luigi heeft nog geen woord tegen me gezegd. Hij schaamt zich natuurlijk voor zijn gedrag.’

‘Kom op Miet waar zit je zelfrespect, je gaat toch niets slaafs zitten wachten tot het meneer behaagt het woord tot je te richten? Hij had direct zijn excuses moeten maken, maar blijkbaar komt dat niet in hem op. Je moet hem laten zien dat je niet met je laat sollen, pas dan zal hij waardering voor je krijgen. Ga naar huis en laat die vlo in zijn sop gaar koken. Je kunt ongezien vertrekken, ze zijn allemaal veel te druk met hun circus. Het klinkt hard, maar ze zijn jou al lang vergeten. Kijk of ze morgen de moeite nemen in Egmond langs te komen, Fred kent de weg dus zo moeilijk is het niet. Als ze niet opduiken doe je er verstandig aan Luigi en zijn circus zo snel mogelijk te vergeten.’

Diep in haar hart weet Miet dat Twan gelijk heeft, maar vertrekken voelt als een nederlaag. Aarzelend kruipt ze tussen zijn nekveren en de meeuw zet meteen de thuisvlucht in.

Hij cirkelt met opzet over de kuip. Bertus ziet ze gaan en zwaait vrolijk met een stuk tentzeil. Twan vermoedt dat hij niet rouwig is om Miets vertrek.

Zij huilt bittere tranen.