Miet en Griet 48

Gered door de bal

Terwijl Miet op verkenning uitgaat, leest Griet in de krant het laatste nieuws.

Op de voorpagina prijkt een foto van een zelfde monster dat zij in de tuin heeft zien zitten.

Aandachtig leest ze het artikel en het wordt haar duidelijk hoe de vork in de steel zit.

Het gedrochtje wordt bedreigd en zoekt waarschijnlijk een veilig onderkomen. Diep in haar hart heeft Griet medelijden met de Pokémon. Je zal voortdurend onder vuur liggen en altijd maar op de vlucht moeten zijn. Ze weet uit de krant dat dit niet alleen wonderlijke wezens overkomt, dat blijkt uiteindelijk een spelletje waar de mensheid ooit weer genoeg van krijgt, maar dat er wereldwijd massa’s mensen op de vlucht zijn is vele malen erger. Van dat gegeven ligt Griet soms wakker. Zinloos, denkt Miet, het verpest je humeur en het levert geen vluchteling minder op. 

Een egoïstisch standpunt vindt Griet en vervolgens liggen ze uren te bekvechten. Nou ja beter zo dan je nergens iets van aantrekken, maar tegen de grote wereldmachten kan een zandvlo niets uitrichten. Een bange Pokémon opvangen is eenvoudiger. Hoewel, erg bang keek hij niet uit zijn felle oogjes. Ze hoopt dat Miet niet al te veel beloftes doet. Misschien moet ze gaan kijken wat er tussen Miet en de vreemde gast voorvalt. Vanachter het raam ziet Griet dat Umbreon bezig is zich in te graven. Miet is met een bedenkelijk trek om haar mond op weg naar de voordeur, die Griet met een ruk opentrekt. ‘Ik heb net de krant gelezen en weet wat er gaande is, dat daar wordt opgejaagd en zoekt een onderduikadres, jij hebt natuurlijk al goed gevonden dat hij zich ingraaft, heb ik gelijk?’

‘Ik heb gezegd dat ik het met jou moet overleggen. Veel kwaad kan het volgens mij niet.’

‘Zo onschuldig is dat vermaak niet, lees de krant maar. De jagers bezorgen overlast op plekken waar dat niet hoort en ze brengen zichzelf en anderen in gevaar. Er zijn er die zelfs achter het stuur van hun bus op jacht zijn naar die malle figuurtjes. Dan ben je toch onverantwoord bezig? Wij lopen het risico dat zo’n opgewonden clubje voorbij komt en ons zandkuiltje laat instorten, daar heb jij vast niet aan gedacht.

Bovendien heb ik gelezen dat dit exemplaar, uit het geslacht Eevee, een onstabiel karakter is dat andere gedaantes kan aannemen. Best kans dat er inmiddels iets anders onder het zand ligt. Het wakkert de gekte nog meer aan.’

Terwijl Griet midden in haar relaas zit, begint het dak van het zandkuiltje gevaarlijk te schudden.

‘Daar zal je de jagende badgasten hebben. Als dat zo doorgaat moeten we nog een nieuwe kuil graven. Dumpen dat monster. Wijs hem het vingerplantenkasje van Sjef Kokkel in de duinen, dat ligt goed verstopt of misschien weet Twan een plek bij de vuilverbranding in de stad. 

Alles beter dan een schuilplek binnen ons domein.’

Geschrokken veegt Miet een pootvol zand van tafel. ‘Je hebt gelijk, tegen zoveel opschudding is ons huisje niet bestand. Umbreon moet zijn vege lijf maar elders zien te redden.’

Buiten gaat gejuich op. Onder een gekleurde bal spat een zandhoopje uit elkaar.