Miet en Griet 17

Miet en Griet hebben bezoek

Vanmorgen stapt, onaangekondigd, neef Bertus uit Lichtenvoorde het zandkuiltje van zijn nichten binnen. De dames zitten net aan het ontbijt. Griet laat van schrik bijna het theepotje uit haar pootjes vallen. ‘Hoe kom jij zo opeens uit lucht vallen?’

‘Zeg dat wel, ik ben net gedropt door Freek Ekster, hij zit buiten uit te hijgen, want Egmond is vanuit de Achterhoek toch een verrekt eind vliegen. Maar voorlopig heeft ie alle tijd om bij te komen want ik heb binnenkort een klus hier in de buurt. Eigenlijk zoek ik een paar dagen onderdak en ik vraag me af of jullie een zandkuiltje voor me weten.’

Miet haar breintje draait op volle toeren. Bertus, werk in de buurt, zouden Luigi en Césare ook in aantocht zijn? Haar hart maakt stiekem een sprongetje. Niet al te enthousiast reageren nu, want dat maakt Griet subiet achterdochtig. ‘Vertel eerst eens wat over die klus, heeft het met je vlooiencircus te maken? En waar is in de buurt?

‘Binnenkort viert Alkmaar zijn Ontzetfeest. De burgers daar blijven maar vieren dat ze in 1573 de Spanjaarden van de stadswallen mepten. Ze noemen dat ‘Van Alkmaar de Victorie’

Weten jullie dat er in Nederland maar drie steden zijn waar ze een ontzetviering hebben?

In Groningen vieren ze in augustus dat Bommen Berend, de bisschop van Munster, de stad niet wist te bezetten. En in Leiden verlieten de Spanjaarden de stad omdat ze natte voeten kregen, vanwege het feit dat de geuzen de dijken hadden doorgestoken.’

Griet’s achterdocht is door Bertus’ aanloop gewekt. ‘Bertus, je bent welkom, maar je bent vast niet alleen komen aanvliegen om ons geschiedenisles te geven en onderdak te vinden.’

‘Ik kom voor de historische kinderkermis die opgezet wordt in de stad, daar mag een vlooiencircus niet ontbreken. Hebben jullie geen zin om mee te doen? In Lichtenvoorde was Miet’s optreden een groot succes.’

‘Zie je wel er steekt meer achter je bezoek. Ik vertik het, ik ga niet nog een keer aan de kassa van jouw circus zitten, laat Freek dat maar doen en van Miet neem ik aan dat ze zich nooit meer in dat ordinaire roze pakje hijst. Kijk nou, haar schildje glimt nu al bij het idee dat ze op de schouders van een motorvlo kan staan. Voor de rest van haar leven bedorven door dat idiote gedoe op de Zwarte Cross. Nog even en je komt met die twee gladde Italianen op de proppen, denk maar niet dat ik voor dat stel een kuil uitdiep. Miet maakt er vast geen bezwaar tegen, Luigi heeft haar flink het hoofd op hol gebracht. We hebben daar pas nog onenigheid over gehad. Ik zit niet op die George Clooney onder de zandvlooien zit te wachten.’

‘Eerlijk gezegd zitten mijn maten al in Alkmaar om de handel op te bouwen. Ze verheugen zich enorm op een weerzien met jullie.’

‘Lak aan weerzien, ik zet mijn hakjes in het zand en werk nergens aan mee.’

Met een klap zet Griet het theepotje op tafel om haar woorden kracht bij te zetten.

In de zandkuil valt een ijzige stilte. De toon is gezet.