Boer zoekt vrouw
Zeemeeuw Twan heeft eind november de zusters zandvlo afgezet
aan de voet van de vuurtoren Eierland, het noordelijkste puntje van Texel. Hij
denkt dat de dames, maar vooral Miet, daar goed tot rust kunnen komen. Lief bedoeld
van de zeemeeuw, maar hij is vergeten dat de vuurtoren buiten het dorp ligt en de
stilte die dat oplevert is aan de zussen niet besteed. In Egmond is de vuurtoren
een onderdeel van het dorp, daar is altijd leven in de brouwerij.
Na een paar weken komen rust, reinheid en regelmaat vooral Miet
mijlen ver de neus uit. Ze zanikt voortdurend over de saaiheid en de kale
vlakte op het eiland en die mekkerende schapen heeft ze nu wel voldoende
gehoord. De zussen zitten elkaar danig in de weg en ruziën zo’n beetje de hele
dag. Bepaald geen goede sfeer om Miet uit haar rouwproces te krijgen. Ze mist de
knusheid van Egmond en de wandelaars op de boulevard. Verder wordt binnenkort
de Halve Marathon gelopen en die zullen ze nu voor het eerst in jaren missen.
Niet dat ze meelopen, ze zouden daar gek zijn, maar de gezelligheid en de
drukte is veel waard.
Griet ziet met al dat gemopper de frisse start die ze in
2015 zouden maken niet van de grond komen, ze vraagt zich af of ze niet naar
een plek met meer reuring moeten verhuizen. Griet heeft in de Texelse Courant
over een jonge schapenboer gelezen die op zoek is naar een vrouw en waar een
heel televisieprogramma omheen wordt gemaakt. Het liefst zou zij ergens op het
erf van die boerderij een nieuw zandkuiltje inrichten, lekker met de neus
bovenop de romantiek.
Miet heeft het verhaal ook gelezen en meteen haar mening
gegeven. ‘Belachelijk om op zo’n manier de liefde af te dwingen en dan ook nog
eens met de camera op je hele hebben en houen. Zoiets gaat natuurlijk nooit lukken.’
‘Dat moet je niet zeggen, die Yvon Jaspers is nu al tien
jaar succesvol met boeren in de weer. Ik zou het wel eens van dichtbij willen
meemaken. Lijkt het je niets om te verkassen naar die boerderij? Toch heerlijk
om weer eens wat te beleven? Jij zegt elke dag dat je het hier niet meer naar
je zin hebt.’
‘Ik zeg ook dat ik die mekkerende schapen wel heb gehoord en
dan kom jij met het voorstel op een schapenboerderij te gaan wonen. Waar zit je
verstand? Ik wil terug naar Egmond.’
‘Sorry, maar ik vind dit een vreemde reactie van iemand die
eind vorig jaar nog bereid was om een zwervend bestaan te gaan leiden met een
vlooiencircus. Je bent gewoon jaloers op boer Jan en zijn zoektocht naar
geluk. Je hebt je avontuurlijke hart
samen met Luigi naar de afvalcontainer gebracht. Het moet eindelijk maar eens
gezegd worden, Miet. Ik was het vaak niet met je eens, maar ik wil zo onderhand
de oude Miet terug. Die Miet die niets te dol was en op een vlot naar IJmuiden
peddelde en ons daarna in de meest gevaarlijke situaties bracht.
Een gifaanval op een cruiseboot, een hobbelende tocht op de
bodem van een caravan, een valpartij in het zand van de Achterhoek en daarna
dat achterlijke vlooiencircus met alle gevolgen van dien. Die Miet zegt nu op
klagerige toon: ‘Ik wil naar Egmond’.
Nou ik nog niet. Ik ga Twan vragen ons naar Hoeve Vrij en
Blij te brengen. Desnoods ga ik alleen en zoek jij het hier in je eentje uit.’
Dit keer doet Miet er het zwijgen toe.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten