Miet en Griet 25

Griet slaat de plank mis

Miet en Griet kijken in een café in De Cocksdorp naar Boer zoekt Vrouw.

‘Mooie boel’, schampert Miet. ‘Dat programma is al lang geleden opgenomen, dat zie je aan de zomerse kleding van alle deelnemers. Op die hoeve van Jan valt niets spannend te beleven op dit moment. Als hij al een boerin heeft opgeduikeld mag ze daar niet eens komen tot alle afleveringen zijn uitgezonden. Ik vind het niks, je wordt belazerd waar je bijzit.

Verwacht niet dat wij tussen de mekkerende schapen gaan zitten afwachten of Jan een vrouw heeft gescoord. Ik blijf in elk geval niet langer dan noodzakelijk op Texel.

De Halve Marathon hebben we al gemist, die is niet meer in te halen, maar ik zeg je vóór de bollen boven de grond staan ben ik terug in Egmond.’

‘Over bollen gesproken’, zegt Griet.’Hoe vind je die boer uit Noord-Holland? Best een leuke vent toch? Dat die in zijn woonplaats geen geschikte boerin kan vinden, begrijp ik niet.’

‘Je moet de krant beter lezen, hij heeft al lang iemand aan de haak geslagen, maar dat verzwijgt hij. Tom doet alleen mee om beroemd te worden. Als die tulpenkweker één van zijn producten ‘Yvon Jaspers’ noemt ligt Nederland kwijlend aan zijn voeten. Hoe simpel kan het zijn, daar heb je zo’n versierprogramma niet voor nodig. Je ziet het aan die hond van Yvon, dat beest schijnt enorm populair te zijn sinds hij mee mag huppelen op de boerenerven.

Dat van die tulp is best een goed idee al zeg ik het zelf, ik moet denktank worden, daar kunnen wij een leuk stuivertje mee verdienen. We hadden het destijds met die soep van Sjef Kokkel ook zakelijker moeten aanpakken.’

Griet schudt haar kopje om zoveel overmoed, ‘Zet een advertentie in het Sufferdje:

Miet Zandvlo, in bezit van een fijnkorrelig brein, biedt zich aan als Denktank des Vaderlands’.

‘Kom ik na weken een beetje uit de depressie, drijf jij de spot met me. ’t Is nooit goed of het deugt niet. Ik zit hier voor jouw lol mijn avond te verdoen met die boeren en hun hunkerende vrouwen. Stank voor dank, Griet. Ik vertrek naar De Eierlander, ga je mee of blijf je hier nazeveren over boer Tom?

Het is een mens hoor, daar kunnen wij zandvlooien niets mee, behalve jeuk bezorgen.’

Griet kan zich wel voor het kopje slaan, ze beseft dat ze te ver is gegaan met haar voorstel om een advertentie te zetten. Miet haar stemming en incasseringsvermogen staan nog op een heel laag pitje. Behoedzaamheid is geboden.