Miet en Griet 40

Miet en Griet zijn van streek

De zusters hebben in eetcafé De Branding het journaal gezien.

Verontrust zitten ze daarna bij elkaar in hun zandkuiltje. Ze realiseren zich dat ze amper weten wat zich in de wereld afspeelt. Zij hebben zich dan wel druk gemaakt over een afgedwaalde spreeuw, maar wat ze vandaag hebben gezien, is van een andere orde.

Miet en Griet, met hun onschuldige vlooienbreintjes, kunnen de getoonde woede niet bijbenen. Vredelievend is het niet, daarover zijn ze het eens.

Opruiende taal en het uitdelen van spuitbusjes verhoogt de veiligheid van vrouwen denkt de politicus die de leiding heeft bij de demonstratie. Hij is omstuwd door beveiligers, maar af en toe breekt hij uit om met iemand op de foto te gaan. 

De mensen die het met hem eens zijn schreeuwen tegen anders denkende omstanders. 

Er staat zelfs een man met een huilend kind op zijn arm luidkeels stampij te maken.

De partijfolder waar een soortgenoot van Twan op staat afgedrukt, zit de zusters ook niet lekker.

Stel dat hun vriend iets te maken heeft met de partij die schreeuwerig ten strijde trekt tegen alles wat vreemdeling is, hoe kan het dan dat hij zich inspant voor een spreeuw uit Zweden?

Als blijkt dat hij connecties heeft met die club, is dat zijn goed recht. In een democratisch land is iedereen vrij om te zeggen wat hij of zij denkt. Alleen de manier waarop en welke middelen je gebruikt om je gelijk te halen, daar valt over te discussiëren. Het lijkt ze niets voor Twan.
Nou ja, hij heeft wel eens een stoep onder geflatst en een kostuum naar de gallemiezen geholpen, maar echt kwaad kon dat niet.  Als hij eerdaags neerstrijkt zal hij vast opheldering geven.

Miet vraagt zich af of het zaaien van jeuk de wilde partij kan temmen. Niet een klein beetje, maar goed voor een week krabben, zodat de gemoederen wat tot bedaren kunnen komen. 

Griet gelooft er niet in, tegen zoveel diep zittende boosheid zal hun gif niet werken.

Grote kans dat de vreemdelingen daar ook de schuld van krijgen. Niets zo gemakkelijk als roeptoeteren dat vreemdelingen enge ziektes meebrengen. Daar gaat zij niet aan meewerken. Deze partij een lesje leren is voor twee vreedzame zandvlooien een brug te ver.
Als Miet naar Den Haag wil moet ze een ander slachtoffer uitzoeken.

De blonde minister van Infrastructuur en Milieu heeft net op tijd haar onzalige plannen om de kust vol te bouwen ingetrokken. Daar had Griet wel met gif op gewild.

Maar de visboer van Justitie en Veiligheid, die ongestraft van alles wegpoetst, zouden ze een lesje kunnen leren.