Miet en Griet 50

Gaypride

Miet en Griet arriveren tussen de nekveren van Twan in Amsterdam.

Zijn eerste landing is op het Damrak, want na zo’n lange vlucht verdient een meeuw wel een versnapering. Tussen een groep spreeuwen scharrelt hij zijn kostje bij elkaar. De zusters nemen met een paar korreltjes paneermeel van een restje kroket genoegen. Het trio zet koers naar de Dam waar Twan op het dak van het paleis tussen de volgepropte duiven een plekje vindt.

Beneden speelt zich een waar theater af. Het krioelt er van de mannen en vrouwen waarvan er veel opvallend gekleed zijn. In roze, zwart leer, enorme gekleurde pruiken en uitbundig opgemaakt. De carnavalsvereniging in Egmond kan er nog wat van leren.

Griet vindt het overdreven, maar Miet geniet zichtbaar van alle pracht en praal. Haar pakje zal het goed doen in deze enorme verkleedpartij.

Naast Twan strijkt een dikke duif neer. ‘Wat heb jij wonderlijk gezelschap bij je, wat is dat voor klein grut?’

‘Mijn beste vriendinnen, de gezusters Zandvlo Miet en Griet uit Egmond. Ik trakteer ze op de Gaypride en drop ze straks op een boot.’

‘Wel ja waarom ook niet, zandvlooien op de Gaypride, in Amsterdam kan alles. Ik adviseer je de boot van Karin Bloemen te nemen. Ik heb haar net gezien, dat mens heeft een te gekke hoed op, hele geschikte plek om in mee te varen. Beetje lawaaiig als La Bloemen haar zangtalent uit de kast trekt, maar de Gaypride is sowieso één grote bak herrie. Elke boot heeft zijn eigen muziek en alles aan boord zwaait met heupen en steekt de handjes in de lucht. Als je goed kijkt doen ze allemaal hetzelfde tot de burgemeester aan toe. Dat wordt nog een hele belevenis voor die twee deupen. Ik hoop dat ze er tegen kunnen. Ik vlieg naar de Jordaan, daar kun je vanmiddag vrij op straat scharrelen omdat heel Amsterdam langs de grachten staat. Nou de mazzel en succes met die meiden.’

Twan neemt zijn vrachtje weer op de nek en zet koers naar de Prinsengracht waar hij op een lantaarnpaal de botenparade afwacht. Hij vertelt Miet en Griet wat de bedoeling is. Het is niet moeilijk homomoeder Karin Bloemen te ontdekken, haar hoed torent boven alles uit. Twan laat de zusters een zachte landing maken op het hoofddeksel en maakt zich, voor hij weggemept wordt, uit de voeten. Vanaf hun eretribune hebben de zusters een prachtig zicht op alles wat er vaart en langs de grachten staat.

Het is één groot feest aan muziek en kleurrijke uitbundige kleding, hoewel bij sommige feestgangers van kleding nauwelijks sprake is, maar dat mag vandaag de pret niet drukken.
Zelfs Griet stoort zich er niet aan, wat ze nooit heeft verwacht, ze voelt zich thuis in de roze hoed.

Bij elke deining van de beroemdheid komt er heel wat in beweging en zo worden Miet en Griet al
snel opgenomen in het feestgedruis.

Voorzichtig steekt Griet twee pootjes de lucht in en begint op en neer te springen. Miet valt van verbazing bijna in het enorme decolleté van de diva, maar ze herstelt zich snel en volgt het voorbeeld van haar zuster. Eensgezind springend varen de vlooien naar het eindpunt waar Twan ze zit op te wachten. Hij overziet de armada en ziet dat het goed is. Tevreden hijst hij de verhitte zusters tussen zijn veren en gaat op de vleugels. Boven het Centraal Station is het al verdacht stil in zijn nek. Normaal wordt er gekibbeld, maar de dames liggen in elkaars pootjes onder zeil.
‘Voor pampus, napraten moet maar in Egmond', mompelt de meeuw.

foto internet