Miet en Griet 53

Miet krijgt de kriebels

Terwijl Griet de ontbijtboel opruimt maakt Miet een hippertje over de boulevard.

Onder een bankje vindt ze een weggewaaide krant. Vetgedrukte letters schreeuwen haar toe. Nationale politie in verlegenheid gebracht. 
Aandachtig leest Miet het artikel over de loslippige agent bij de Dienst Bewaken en Beveiligen. Er mag dan veel gebeurd zijn tijdens hun winterslaap, maar bij het Ministerie van Justitie en Veiligheid is het nog steeds een puinhoop. 

Als de hoge bazen het niet zo nauw nemen met recht en eerlijkheid valt te verwachten dat de discipline in de lagere regionen op de tocht komt te staan.

Het rommelt behoorlijk in Den Haag. De een belooft nog hogere gouden bergen dan de ander. 

Er gaan beschuldigen over en weer met plaatsing van bewerkte foto’s.

Een enkeling raakt verstrikt in zijn eigen rekensommetje en dat is niet voor het eerst.

Erg smaakvol is het allemaal niet. Miet geniet van de commotie en hoopt stiekem op meer schandalen. Ze negeert de zeurende stem van Griet in haar achterhoofd. ‘Wij gaan ons niet meer verdiepen in politiek.’

Miet is niet van plan toe te geven aan de wens van haar zuster. Als Griet denkt genoeg te hebben aan die vrouwzoekende boeren is dat haar zaak.

Natuurlijk gaan ze vanavond weer samen tussen de pannen zitten in de keuken van restaurant Zeeschuim, maar als het aan Miet ligt blijft het daar niet bij.

Het is weer super, maar niet echt. Miet zit met kromme pootjes te kijken naar de verschillende activiteiten die de boeren en hun uitverkoren vrouwen zijn aangereikt. Hoe krijg je het verzonnen. Met z’n allen aan een onmogelijk vaartuig bouwen lijkt meer op teambuilding dan je in beeld spelen bij je favoriete boer. Niet te vergelijken met een ander stel dat uit een homp klei het hoofd van hun favoriet moet zien te fröbelen. Als de bejaarde vader van de vrijer uit Texas zijn zegje komt doen is voor Miet de maat vol. Een volwassen vent met grote kinderen en al een relatie achter de rug, schakelt zijn vader in als hulplijn. 
De vrouwen willen zo graag aan de man dat ze als makke schapen aanhoren wat Pa te vertellen heeft.

Miet denkt er het hare van. ‘Kappen dames, wegwezen, liever geen vent dan je onderwerpen aan de hele familie in het verre Texas.’

Wat haar betreft zou de titel van dit programma ‘Vrouw zoekt boer’ kunnen zijn.

Miet overweegt op de tiptoets van de afstandsbediening te springen en op 
RTL-4 af te stemmen. Het lijsttrekkersdebat lijkt haar vele malen spannender. 
Ze waagt de gok niet, want zelfs Tante Wiertje, de kokkin van restaurant Zeeschuim, staat tussen de bedrijven door naar de boeren te kijken.

Miet wacht de afloop niet af en verdwijnt naar de leestafel, waar Griet haar uiteindelijk oppikt.

‘Je gaat volgende week maar zonder mij kijken, ik ben er wel klaar mee. 
Zonde om daar nog weken tijd aan te verdoen.’ moppert ze tegen Griet.

Deze geeft niet veel tegengas, al met al valt het haar ook tegen. 
Ze houdt, nieuwsgierig als ze is naar het vervolg, liever een slag om het pootje.

‘De week is nog lang, we zien tegen die tijd wel of we nog zin hebben.’

‘We? Jij zal je bedoelen, ik zeg toch dat ik niet meega.’

‘Gezellige week gaat dat worden, ons Mietje heeft de pootjes alweer in het zand?’