Miet en Griet 54

Wauw, supergaaf, ja leuk

Griet heeft zich vorige week alleen tussen de pannen genesteld.

Zus Miet zit thuis, geen zin in de avonturen van de boeren en hun dames.

Ze mist daardoor het tranendal op de luchthaven. Daar ziet Harriët, onderweg naar Texas, opeens beren op de weg.

Yvon springt bij en staat als een waakhond bij de incheckbalie toe te zien dat deze twijfelaar hoe dan ook vertrekt. Op weg naar de diverse locaties is er de nodige verbazing. In Texas valt de uitgestrekte vlakte op, maar er is een enthousiasteling die tijdens de autorit al weet dat ze hier wel zou kunnen wonen. Deze dame is vast van plan boer Olke aan de haak te slaan. 

Bij Riks wordt het duidelijk dat hij meer op zoek is naar een huishoudster dan naar een liefhebbende echtgenoot. Ook hier loopt er eentje zienderogen warm.

Marc voelt zich niet op zijn gemak met drie vrouwen om zich heen. 
Griet heeft met hem te doen.

Op de desolate bedoening van David verloopt het wat soepeler. Hoewel een van de dames toch echt had gedacht dat hij in Boekarest zou wonen. 
Het landschap valt haar niet mee, maar ja ze ziet wel wat in de boer.

De drie giebels van Herman storten zich op de muziek. Het lijkt daar een gezellige avond te worden.

Griet denkt terug aan de tijd dat Miet de gekste capriolen uithaalde om bij motorvlo Luigi in de buurt te zijn. 
http://ferrara-mietengriet.blogspot.nl/2016/01/miet-en-griet-21.html.  Ze is nog altijd van mening dat roze wolken bloedgevaarlijk zijn. Nuchter nadenken is er niet meer bij. Griet wordt zo onderhand misselijk van het feit dat bij alle boeren alles wauw, supergaaf en leuk is. 

Zouden die vrouwen echt niet zien in welke wereld ze zich storten. In deze aflevering overheerst, behalve de tilapiakwekerij van Marc, het kale landschap. 

Yvon sluit slim af met de woorden dat de volgende week boer Herman een van de dames naar huis gaat sturen. Word je toch nieuwsgierig wie van de muzikantjes dat lot treft en dus zit Griet vanavond weer in de keuken van restaurant Zeeschuim.

Miet besluit mee te gaan om de zondagskrant te lezen. 
Er is onrust in Rotterdam. Die stad is dit weekend eerder een kookpot dan een smeltkroes van diverse culturen.

Ze heeft gehoopt dat Twan Zeemeeuw langs zou komen voor een vlucht naar de havenstad, maar helaas hij laat zich nog altijd niet zien. Die zit waarschijnlijk met zijn maat Chiel op Texel betere tijden af te wachten. Miet had dat gedoe in Rotterdam graag van bovenaf bekeken.

Flink hoor die Rutte, heeft opeens de rug recht en zijn poot stijf. 
De burgemeester verdient zeker een applaus, die moet maar zien de boel in goede banen te leiden. Terwijl Miet leest hoe de minister van gezinszaken uit Turkije het land is uitgezet, ziet Griet hoe de vrouwen van Yvon zich vrijwillig uitleveren. Ze valt bijna van de plank als ze hoort dat een van de dames een zoontje van zeven in de aanbieding heeft en dat moeders zich afvraagt hoe dat moet gaan passen in het verre Canada op een afgelegen boerderij. 
Stiekem hoopt Griet dat Riks niet voor deze vrouw kiest.

Bij alle boeren is het ook vanavond saaiheid wat de klok slaat. Echt spetteren wil het niet. 

Arme Marc weet zich nog steeds geen raad. Riks doet amper moeite om aardig over te komen. Wie voor hem gaat moet hem nemen zoals hij is. 

Dat kun je van David niet zeggen. Hij lijkt de enige die zich serieus bezighoudt met de keus die hij moet maken. Eigenlijk verveelt Griet zich danig, maar nieuwsgierigheid wint het ook nu weer. 

Ze zit de voorstelling uit en ziet dat de vrouw, die als enige aan Herman zijn gevoel heeft zitten peuteren, het veld moet ruimen. Herman geeft zich niet zomaar bloot, dat moge duidelijk zijn.

Net als Griet denkt voor dit seizoen wel klaar te zijn met Boer zoekt vrouw, meldt Yvon de nieuwe cliffhanger. Olke gaat volgende week te rade bij zijn ouders.

Vrouwenkeuring in Texas. Wauw, supergaaf, dat wil Griet niet missen.