Miet en Griet 60

Hartenboer

Deze week begint het circus rond de boeren vrijdag al.

De dames die er de brui aan hebben gegeven of niet zijn gekozen, zitten bij Jeroen Pauw om te vertellen dat ze uiteindelijk blij zijn met de afloop. 
Ze kunnen niet veel anders, want  gedane zaken nemen geen keer.

Griet kan zich niet aan de indruk onttrekken dat er met de VARA een afspraak is gemaakt. Blijkbaar ligt Matthijs van Nieuwkerk er helemaal uit bij Yvon.

Hij heeft vorige seizoenen waarschijnlijk net iets te veel de spot gedreven met haar programma en dus is ze uitgeweken naar een andere VARA-coryfee. 
Voor hetzelfde geld, of meer, was het Paul de Leeuw geweest. Zo werkt het in Hilversum. Men houdt elkaars broek op.

Uiteindelijk zitten aan het eind van de zoektocht naar de liefde vijf gelukkige boeren op het prachtige schip De Rotterdam. Griet moet weer een beetje snotteren als ze Herman en Fleur over hun liefde hoort vertellen. Komt je vrijer kennismaken met je ouders heeft ie een eigen gebakken taart mee. 

Hoe leuk is dat? Dit stel blijft bij Griet favoriet.

Met de anderen lijkt het ook goed te gaan. Marc voelt zich, zo te zien, wel op zijn gemak op de boerderij van zijn schoonouders in de Achterhoek. 
David heeft met de vriendinnen van Mara geen enkele moeite. Hij zoent ze alsof het oude bekenden zijn. Super!

Riks en Olke zochten, na de mislukte pogingen, het geluk uiteindelijk dichtbij huis. Wat je van ver haalt is lekker, gaat voor deze twee niet op. 
'So vanselluf ging dat duss niet.'

Griet is blij dat het avontuur met de boeren tot een einde is gekomen. 
Ze is wel uitgekeken. Het wordt tijd voor lange dagen voor hun zandkuiltje. 
Lekker commentaar leveren op wat er zoal te zien is op het strand en aan de boulevard. Dat laatste herinnert Griet aan haar zuster die zich op de leestafel weer verdiept in het laatste nieuws of de roddels in de zogenaamde boulevardpers. Ze vindt Miet slapend op het zonnebankbruine decolleté van Rachel Hazes, waarover verhalen de ronde doen die voor Miet ogenschijnlijk slaapverwekkend zijn. Niet zachtzinnig, schudt Griet haar wakker.

‘Wat doe jij nou? Je gaat toch niet liggen slapen op zo’n gevaarlijk plek? 
Als de leestafel eind van de avond wordt opgeruimd loop je kans onder de pulp geplet te worden. Voor je het weet lig je in de container voor oud papier en word je tot echte pulp vermalen.’

‘Ik lag daar gewoon lekker, mag het? Laat het verzinnen van horrorverhalen maar aan de mannen van de roddelpers over. Is het je ooit opgevallen dat de roddeltantes van dergelijke bladen en Tv-programma’s bijna allemaal mannen zijn. Ze behandelen je reinste flauwe kul alsof het wereldnieuws is. Ik ga hier geen namen noemen, maar bij RTL-Boulevard is het doorgaans vijf tegen twee. Let er maar eens op.’

Even zwijgt Griet en dan zegt ze fijntjes: ‘Val jij even door de mand, je leest niet alleen pulp, je bekijkt het zelfs. Jij mag nooit meer iets zeggen over Boer zoekt vrouw.’

Andermaal vertrekken de dames zwijgend naar hun zandkuil.