Miet en Griet 27

Koude Kermis

De zusters Zandvlo  hebben na het emotionele gebeuren van vorige week de strijdbijl begraven en beraden zich op de toekomst. Miet is bereid haar zus tegemoet te komen om langer op Texel te blijven, maar dan wil ze wel naar een plek waar meer te beleven valt.

Dat is zeker niet het erf van boer Jan. De dames kauwen nu op het voorstel van Twan om naar De Koog te verhuizen. Het is één van de oudste dorpen op Texel met veel winkeltjes en horeca en - niet onbelangrijk - de zeehondenopvang Ecomare om de hoek. Vooral dat laatste lijkt Miet aantrekkelijk. Ze heeft in een VVV-folder gelezen dat er veel interessante zaken zijn te zien. Daar zou ze wel een tijdje willen wonen voor ze definitief naar Egmond teruggaan, want dat idee heeft ze nog steeds niet laten varen.

Daarnaast heeft ze Griet duidelijk gemaakt dat ze niet meer naar Boer zoekt Vrouw wil kijken. Griet is dat in eerste instantie helemaal met haar eens. Ook zij is wel klaar met die boerenflauwekul. Dat verandert als ze een gesprek opvangt tussen twee wandelaars, het gaat over Geert en zijn handtastelijkheden. Ze hoort dat hij in een ander Tv-programma behoorlijk op de hak wordt genomen en dat hij daar helemaal niet blij mee is. Hij wil zelfs niets meer met de media te maken hebben. Het maakt Griet stiknieuwsgierig naar het verloop van die zoektocht naar de ware liefde. Zo zit ze vanavond met hoog gespannen verwachtingen alleen voor de buis waar ze de afgang van de week beleeft. Er gebeurt niets spannends, bij geen enkele boer zie je een vonk overslaan, er zit geen spatje zindering in de lucht. En dat terwijl de boeren vandaag weer een keus moeten maken, maar die laat de KRO deze avond mooi niet zien. Zo houden ze de kijker bij de les.

Zwaar teleurgesteld hipt Griet naar huis waar Miet met een pot thee zit te wachten.

 Griet zucht: ‘t Was echt drie keer niks, zo verschrikkelijk saai, je wilt het niet weten.’

‘Klopt, ik wil het niet weten, doe geen moeite iets uit te leggen. Zonde van de avond, we hadden beter over de verhuizing naar De Koog kunnen praten. Thee?’

Griet schuift haar kopje bij, ze heeft al lang spijt dat ze toch naar het café is gegaan en zo de kans heeft laten lopen om in harmonie met Miet tot overeenstemming te komen.

Ze besluit de zure opmerking te laten passeren. Morgen een verse dag met nieuwe kansen.

Zal er ooit nog een tijd komen dat er niets valt te kissebissen?